Υπάρχουν στιγμές που δεν τις θυμόμαστε με εικόνες, αλλά με μυρωδιές.
Μπορεί να είναι το άρωμα του γιασεμιού που μας θυμίζει μια αυλή από τα παιδικά μας χρόνια, η θαλασσινή αύρα που μας μεταφέρει σε έναν αγαπημένο τόπο ή καλοκαιρινό προορισμό, μια φωτεινή πουδρένια νότα που ξυπνά την ανάμνηση της αγκαλιάς ενός αγαπημένου μας προσώπου ή ένα ζεστό, ξυλώδες άρωμα που μας θυμίζει μια περίοδο της ζωής μας.
Η όσφρηση δεν λειτουργεί μόνο ως τρόπος αντίληψης του κόσμου γύρω μας, αλλά «χτίζει» και μια αόρατη γέφυρα ανάμεσα στο παρόν και στο παρελθόν.
